Καλησπέρα σε όλη τη παρέα. Βγαίνω δημόσια να ζητήσω το έλεος της κυρίας ongame. Άρχισε πάλι να με ριμάζει δίχως σάλιο. Λίγο έλεος ζητώ ποια έχω τη ζέστη δεν αντέχω να έχω και την ongame να με μαμάει. Ρε παίδες δεν υπάρχει η οngame και οι τύποι που παίζουν μέσα. Όνειρα βλέπουν και εγώ εφιάλτες. Έχει αρχίσει να με πιάνει σπαστικό γέλιο με αυτά που βλέπουν τα ματάκια μου σε λίγο θα ψάχνω για ψυχίατρο. Μετά και το τελευταίο χτύπημα δεν άντεξα και είπα να γράψω τουλάχιστο το πόνο μου. Δεν υπάρχει, να έχω το θύμα να χτυπάει τρελά δίπλα μου τους πάντες να έχει πάει chip leader στη πρώτη ώρα τουρνουά sh deep, να τον έχω σταμπάρει (με χασούρα ο τύπος 30κ σε τουρ) και να τον περιμένω στη γωνία. Και να σου έρχεται η ώρα εγώ φλοπ τον παίζω check κάνει bet και call εγώ turn check εγώ 2/3 του ποτ bet αυτός all in εγώ και με βλέπει ο άνθρωπος με και κλασικά του δίνει το σπαθί. Και μιλάμε τώρα σε deep tour 1ος αυτός 4ος εγώ με 65 ατόμα να συνεχίζουν. Τέλος πάντων αυτό ήταν μια σταγόνα στον ωκαιανό αλλά γιατί αυτές οι σταγόνες να πέφτουν μαζεμένες αυτό ποτέ δε θα μπορέσω να το καταλάβω.